Τα δοκίμια αυτά εξετάζουν τη γλυπτική, τα έγχρωμα ανάγλυφα και τη ζωγραφική του Κώστα Ανδρέου. Προσεγγίζουν επιμέρους έργα με αναφορές στα λόγια του ίδιου του καλλιτέχνη και σε κείμενα κριτικών και ιστορικών τέχνης. Κάθε δοκίμιο συνοδεύεται από εικόνες ή συνδέσμους προς τα έργα που εξετάζει και από παραπομπές στις πηγές του.
Σχεδιάζοντας στον χώρο: η γλυπτική του Κώστα Ανδρέου
Ο Ανδρέου περιέγραφε τη δουλειά του με το ορειχάλκινο σύρμα ως σχέδιο στον χώρο. Ελάσματα, ράβδοι και ανοίγματα δίνουν μορφή σε αυτή την ιδέα, αφήνοντας το βλέμμα να περνά από το εξωτερικό περίγραμμα του γλυπτού στην εσωτερική του δομή.
Τα πουλιά και το όνειρο της πτήσης
Ένα πουλί υψώνεται, ένα άλλο απλώνεται χαμηλά πάνω από τη βάση του: οι μορφές τους υποβάλλουν διαφορετικές κινήσεις. Το κείμενο παρακολουθεί αυτό το ενδιαφέρον για την πτήση, από την ανοιχτή δομή του Aérostatique έως τις καμπύλες και τις επαναλαμβανόμενες γραμμές ενός αναγλύφου.
Μάτια και εσωτερικοί κόσμοι
Στα μάτια που πλάθει ο Ανδρέου, ράβδοι, κενά και επάλληλα ελάσματα αφήνουν να φανεί το εσωτερικό τους. Το δοκίμιο εξετάζει πώς αλλάζει η μορφή του ματιού στη γλυπτική και στο ανάγλυφο. Οι σκέψεις του Francis Villadier για την περιέργεια και την πράξη της θέασης συνοδεύουν αυτή την προσέγγιση.
Εκεί όπου η γλυπτική συναντά το χρώμα
Στα έγχρωμα ανάγλυφα, οι μεταλλικές ακμές πιάνουν το φως και ρίχνουν σκιές στις ζωγραφισμένες εσοχές. Το κείμενο εξετάζει προσεκτικά αυτές τις επιφάνειες, την αλληλεξάρτηση χρώματος και κατασκευής και τον τρόπο με τον οποίο οι αναζητήσεις της ζωγραφικής περνούν στη γλυπτική.
Χυτήρια και τοπία σε κίνηση
Η Σαπφώ Μορτάκη συνδέει τη σειρά των χυτηρίων του Ανδρέου με τη θερμότητα των καμίνων σε λειτουργία και τα τοπία σε κίνηση με την εναλλαγή των εικόνων που βλέπει κανείς από το τρένο. Το δοκίμιο εξετάζει πώς το χρώμα και τα ίχνη που διασταυρώνονται στη ζωγραφική επιφάνεια δίνουν σε αυτά τα θέματα την αίσθηση της κίνησης.
Γυναίκες και καθρέφτες
Στους πίνακες του Ανδρέου με καθρέφτες, δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσει κανείς τη γυναίκα από το είδωλό της. Περιγράμματα που αλληλεπικαλύπτονται και ζώνες χρώματος συνδέουν τη μορφή με τον γύρω χώρο, ενώ η ανάγνωση της Σοφίας Καζάζη θέτει ερωτήματα για την ομορφιά, τη νεότητα και το πέρασμα του χρόνου.
Οι βιτρίνες του Άμστερνταμ
Στους πίνακες του Ανδρέου με τις βιτρίνες του Άμστερνταμ, γυναίκες εκτίθενται σε χώρους που χωρίζονται από σκουρόχρωμες γραμμές και επίπεδα. Το δοκίμιο εξετάζει την απόδοση των σωμάτων και του περίκλειστου χώρου σε συνάρτηση με την ανάγνωση της Σοφίας Καζάζη για την επιθυμία, τη συναλλαγή και το βλέμμα του θεατή.
Το φιλί και το ζευγάρι
Πρόσωπα συναντιούνται σε κοινά περιγράμματα, μέσα σε καμπύλες και πυκνό σχέδιο. Στους πίνακες με ερωτευμένα ζευγάρια, ο Ανδρέου δίνει διαφορετικές μορφές σε αυτή την εγγύτητα. Η Σοφία Καζάζη διακρίνει τρυφερότητα και ανησυχία σε εικόνες που μπορούν να υποδηλώνουν προστασία ή αποχαιρετισμό.
Η οικογένεια στη ζωγραφική του Ανδρέου
Τα κεφάλια πλησιάζουν το ένα το άλλο, ενώ τα σώματα ενώνονται με το σχέδιο που τα περιβάλλει. Το δοκίμιο αντλεί από τις ερμηνείες της Σοφίας Καζάζη και της Σαπφώς Μορτάκη για την οικογενειακή ζωή, παρακολουθώντας τις γραμμές και τα χρώματα που συνδέουν αυτές τις ομάδες μορφών.
Amour des vagues: γυναίκες και θάλασσα
Η καμπύλη ενός ώμου ή ενός γοφού προεκτείνεται στην κίνηση του νερού. Κριτικές αναγνώσεις συνδέουν αυτή την ένωση σώματος και θάλασσας με τον αισθησιασμό, τον μύθο και τη μεσογειακή μνήμη.
Η ανθρώπινη μορφή και το τραγικό
Σπασμένες επιφάνειες και γραμμές που περικλείουν τις μορφές αποδίδουν τον πόνο στη γλυπτική και τη ζωγραφική του Ανδρέου. Με βάση την έρευνα της Σαπφώς Μορτάκη και τα λόγια του ίδιου του Ανδρέου, το δοκίμιο εξετάζει παραμορφωμένα κεφάλια και εγκλωβισμένες μορφές σε σχέση με την αδικία και την αντίσταση.