Στα έγχρωμα ανάγλυφα του Κώστα Ανδρέου, οι γραμμές του σχεδίου γίνονται μεταλλικές ακμές. Μια σειρά από ράβδους ρίχνει λεπτές σκιές· ένα καμπύλο έλασμα σκεπάζει μια κόκκινη κηλίδα. Το χρώμα εμφανίζεται σε πλατιές επιφάνειες και ανάμεσα σε κομμάτια μετάλλου που προεξέχουν, ενώ σε ορισμένα σημεία κρύβεται εν μέρει πίσω τους.
Περιγράφοντας το ατελιέ του Ανδρέου στη La Ville-du-Bois, ο Francis Villadier περνούσε από τους πίνακες και τα σχέδια στα εργαλεία και στα ημιτελή έργα του εργαστηρίου γλυπτικής. Περιέγραψε τα ανάγλυφα ως έργα που «συνδυάζουν μορφή και χρώμα, γλυπτική και ζωγραφική». Κατά τον Villadier, ο Ανδρέου προσάρμοζε τις ιδέες του σε κάθε υλικό, διατηρώντας ένα αναγνωρίσιμο ύφος.1
Το χρώμα ανάμεσα στις ακμές
Το Prisme (1961) απλώνεται οριζόντια πάνω σε μια ανοιχτόχρωμη ωοειδή επιφάνεια. Οι γαλαζοπράσινες μεταλλικές λωρίδες του περικλείουν μικρές κόκκινες και βιολετί περιοχές. Κοντά στο κέντρο, στρογγυλεμένα χείλη περιβάλλουν χρωματιστές εσοχές· προς τα δεξιά, ένα ψηλό κεκλιμένο έλασμα υψώνεται δίπλα σε μια μικρότερη περιοχή στο χρώμα της ώχρας. Πυκνά τοποθετημένες βέργες απλώνονται προς τα αριστερά.
Σε αυτή την αναπαραγωγή, οι σκιές κάνουν ιδιαίτερα ευδιάκριτες τις ακμές που προεξέχουν. Κάτω από τα όρθια ελάσματα, πέφτουν πάνω σε μια ανοιχτόχρωμη βιολετί επιφάνεια. Οι μικρές κόκκινες περιοχές βρίσκονται βαθύτερα μέσα στην κατασκευή, οριοθετημένες και εν μέρει καλυμμένες από το μέταλλο.
Στο Danse d’Oiseau (1962), το μπλε-βιολετί φόντο παραμένει ορατό γύρω από το μέταλλο και μέσα από αρκετά κενά στο εσωτερικό του. Πλατιές καμπύλες τυλίγονται γύρω από στρογγυλές προεξοχές, ενώ αιχμηρά ελάσματα προβάλλουν πάνω και κάτω από την κύρια οριζόντια διάταξη. Λεπτές βέργες τέμνουν τις καμπύλες σε διαφορετικές γωνίες. Μικρές κόκκινες περιοχές παρεμβάλλονται στο πυκνό κέντρο· στις εξωτερικές ακμές, οι σκιές απλώνονται πάνω στο χρώμα που τις περιβάλλει.
Κύκλοι και διασταυρώσεις
Μια μεγάλη ανοιχτόχρωμη κυκλική μορφή καταλαμβάνει το κέντρο του Soleil Roi (1963), με έναν μικρό υπερυψωμένο δίσκο κοντά στη δεξιά άκρη της. Καμπύλες ζώνες περνούν γύρω και κάτω από αυτή. Μια σειρά από κόκκινα ορθογώνια ακολουθεί την εξωτερική καμπύλη στα δεξιά, ενώ μια ακόμη στενή κόκκινη λωρίδα κατεβαίνει δίπλα στον δίσκο. Πάνω και κάτω, η σύνθεση διασπάται σε αιχμηρά ελάσματα, μικρά στρογγυλά ανοίγματα και σειρές λεπτών ράβδων.
Οι κόκκινες λεπτομέρειες διαγράφουν τμήματα της κατασκευής μέσα σε μια πολύ μεγαλύτερη επιφάνεια με ανοιχτούς, καστανούς και χρυσαφένιους τόνους. Η επανάληψή τους ακολουθεί τα επιμέρους τμήματα των μεταλλικών ακμών, δίνοντας στο χρώμα έναν ρυθμό συνδεδεμένο με την κατασκευή του ανάγλυφου.
Το Symphonie d’oiseau (1963) γεμίζει μια ορθογώνια επιφάνεια με διασταυρούμενες γραμμές. Ομάδες παράλληλων ράβδων διατρέχουν κατακόρυφα, οριζόντια και διαγώνια τα διαστήματα ανάμεσα σε πλατιά καμπύλα ελάσματα. Ανοιχτόχρωμες περιοχές χωρίζουν ορισμένες μορφές και δίνουν χώρο στην πυκνή διάταξη. Το κόκκινο εμφανίζεται σε μια λωρίδα πάνω αριστερά, σε στρογγυλεμένες κηλίδες και σε μικρότερα σημάδια ανάμεσα στις ράβδους.3
Οι αναζητήσεις ενός ζωγράφου
Γράφοντας για τη ζωγραφική του στο Femme · Femmes: Peintures (1997), ο Ανδρέου περιέγραψε μια αναζήτηση αρμονίας ανάμεσα στα γραφικά ίχνη, στο σχέδιο, στο χρώμα και στο φως. Χρησιμοποίησε τη λέξη «συμφωνία» για τη μεταξύ τους σχέση.2 Στα ανάγλυφα, μια γραμμή που προεξέχει φωτίζεται κατά μήκος της ακμής της και ρίχνει σκιά πάνω στο χρώμα από κάτω.
Στο Symphonie d’oiseau, ορισμένες κόκκινες περιοχές μένουν εντελώς ορατές· άλλες διασχίζονται από ράβδους ή καλύπτονται εν μέρει από μια καμπύλη ακμή. Το μέταλλο καθορίζει πόσο από κάθε χρωματισμένη περιοχή φαίνεται.
Επιστροφή στο Discover Andreou →
Περιηγηθείτε στον κατάλογο →
Πού μπορείτε να δείτε έργα του Κώστα Ανδρέου →
Πηγές και βιβλιογραφία
1. Francis Villadier, δοκίμιο στο Andreou: Γλυπτική / Sculpture. Bas-reliefs en couleurs (Αθήνα: Bastas Editions, 1999). Το σύντομο παράθεμα έχει μεταφραστεί από το γαλλικό απόσπασμα που περιγράφει τα ανάγλυφα στο ατελιέ του Ανδρέου. Η αναφορά στην προσαρμογή των ιδεών σε διαφορετικά υλικά ακολουθεί επίσης το κείμενο του Villadier.
2. Κώστας Ανδρέου, ενυπόγραφο κείμενο του καλλιτέχνη στο Andreou. Femme · Femmes: Peintures (Édition G. Giannoussis, 1997), που αρχίζει με τη φράση «Depuis mon enfance…». Το κείμενό του αφορά τη ζωγραφική. Η σύγκριση με τα ανάγλυφα που παρουσιάζονται εδώ αποτελεί ανάγνωση του Αρχείου· δεν υποστηρίζεται ότι ο ίδιος περιέγραφε αυτά τα συγκεκριμένα έργα.
3. Οι τίτλοι και οι χρονολογίες των έργων ακολουθούν τις λεζάντες στο Andreou: Sculpture (Bastas Editions, 1999)· ο συγκολλημένος ορείχαλκος αναφέρεται στο γαλλικό τεχνικό σημείωμα του βιβλίου. Οι περιγραφές και οι συγκρίσεις των τεσσάρων ανάγλυφων που παρουσιάζονται εδώ βασίζονται σε παρατηρήσεις του Αρχείου πάνω στις αναπαραγωγές τους.